الآنم

اول امروز نیمه شعبان بود و میلاد معودی که جهان در انتظارشه

گر برافروزی شبی رخسار خود چون ماه تابان/ اختران سو سو زنان آیند از هر سو بسویت

اللهم عجل لولیک الفرج

دوم الآن بعد از چند روز که خانواده پیشم بودند رفته اند و تنهای تنهام :) و دلتنگی همیشگی بعد از رفتنشون، همچنان که ملت رو میبینم و رفتارشون و عدم ثبات تو مملکت و حماقت ها بفکر رفتن می افتم و همچنان درگیری ذهنی دارم. دوست دارم حداقل مسافرت کنم. و ببینم کشورهای دیگر رو.

یه محاسبه سر انگشتی کردم برای مسافرت به فرنچ، حدود 700 یورو هزینه داره برای رفتن به پاریس و نیس؛ با همکاری دوستام البته و اقامت پیش اونها. 700 یورویی که سال پیش میشد 3 میلیون اما الان میشه 11 تومن.

برای اجتماعی شدم هنوز درگیری ذهنی دارم و نمیدونم چیگار کنم، مشاوره ای که کردم میگفت باید ریشه ای مشکل رو رفع کرد ببینی چی مانع ذهنی میشه؛ البته که عمری با این روش زندگی کردم و نباید انتظار تحول بنیادی داشته باشم. دو کتابی که در دست دارم رو باید بخونم و تا آخر اردیبهشت هر دو تموم خواهد شد.

اول خرداد گزارش مینویسم برای خودم.