O.o

چند سال اخیر (مخصوصا سال اخیر) همیشه دغدغه ام این بود که چرا اینهمه فساد و رشوه و اختلاص (شاید هم اختلاس) تو ایران همه گیر شده، شاید یک دلیلش (البته بدیهی هم هست) وجود نا عدالتی باشه وقتی فردی از جمله یک کارمند یا یک کارگر یا حتی یک مهندس میبینه در کشور از لحاظ حقوق و ارزش اجتماعی عدالت رعایت نمیشه فقط کافیه کمی اعتقادش به اخلاق یا دین متزلزل باشه بلافاصله می لغذه. تصور کنید مهندسی که رتبه دو رقمی کنکور سراسری شده و الان تو یه شرکت کار میکنه و حداکثر 2-3 میلیون حقوق میگیره در حالی که یه دکتر که شاید حتی تو دانشگاه آزاد تحصیل کرده رو میبینه که ماهی 30-40 یا حتی 100 میلیون در ماه در آمد داره یا یه فوتبالیست اوسکولِ احمق رو میبینه که فقط به خاطر ورزش کردن و دویدن ماهی 70، 80 تومن پول میگیره یا حتی یک نماینده که به خاطر اینکه بلده چجوری با توده مردم رو فریب بده و اعتمادشون رو جلب کنه ماهی 20-30 تومن حقوق میگیره یا یک مدیر دولتی یا یک کارمند بانک که در یک دانشگاه غیر انتقایی یا پیام نور حسابداری خونده و به هر نحوی خودش رو چپونده ت یک بانکی و الان وام 150 میلیونی با اقساط 20 ساله میگیره و یا یه کارمند شرکت نفت یا ... (این دو مورد آخر کلا اعصاب من رو داغون میکنه هرچند ادعایی ندارم) نارضایتی ایجاد میشه درش، اعصابش خورد میشه، تحت فشار قرار میگیره سعی میکنه اوضاع رو عوض کنه اما نمیتونه تصمیم میگیره نادیده بگیره اما مشکلات زندگی اجازه نمیده رفته رفته تصمیم خودش یک کاری برای خودش بکنه؛ دیگه به فکر جامعه نیست به فکر خودشه چون احساس میکنه همه دارن جامعه رو میچاپند در حالی که این سازمان های قدرتمند هستند که جامعه رو می چاپند این سیستم خراب اداری ه که داره کشور رو به یغما میبره اما اون دیگه به این چیزها فکر نمیکنه به فکر مشکلات مالی خودشه بنابراین وقتی قدتی در اختیارش قرار میگیره سعی میکنه در حد ممکن از این قدت سوء استفاده کنه و دزدی ایجاد میشه اختلاس، قاچاق، رشوه و . . . در نهایت اگر فرد هیچ کدون اینها رو نتونه انجام بده حداقل تا جای ممکن کم کاری میکنه و خروجی میشه جامعه فعلی ما.