رفتن و ماندن

اول سلام

دوم در چند سال اخیر همیشه ذهنم درگیر این نکته بود که شاید اگر بعد از اتمام کارشناسی ارشد مهاجرت میکردم وضعیتم بسیار بهتر بود و فرصتها و آرامش بیشتری داشتم از طرفی دوری از خانواده و ندیدن آنها برای مدت طولانی و از دست دادن موهبت بودن در کنار والدین هم برای سخت و غیرقابل قبول بود. طرف مقابل موندن در شهر خودم بود. فرصت و درآمد کمتر اذیت میکرد. 

در نهایت تصمیم بینابین گرفتم نه آنقدر دور که چند ماه خانواده را نبینم و ماندن در شهر خودم. رفتن به پایتخت. به نظرم تصمیم منطقی بود. [در آن زمان حداقل] درآمد و فرصت بیشتر نسبت به شهر خودم و کمتر نسبت به مهاجرت و دیدار بیشتر با خانواده.

سوم شکر خدا